چشمه گری در سفری
میگذری مثل منی
ره تو به هفشجان بری
من به کلاف در همی.

تو رفته ای روانه ایی
بسوی هر جوا نه ایی
نبوده ام به دانه ایی
شکوفه در کجا دهم.

جها ن من چه داده ایی
چه بر سرم نها ده ایی
کسی نمانده با کسی
که رو به سوی او کنم.

من آمدم تو رفته ایی
به کامها نشسته ایی
نبوده کام تشنه ام
که آب جستجو کنم.

بیاد من تو داده ایی
نبوده حرف سا ده ایی
بگوشم آن نصیحتی
که ترک هر صبو کنم.

گر چه ز من جدا روی
بدشت آشنا روی
سر خوشم از رها ییت
چو تشنه جستجو کنی